Ey Tamakar

Ey tama’kâr kimse terk it râh-i nîrândır tama’ Od olur cem’ itdiğin şey âteş-i cândır tama’ Aç gözün gaflet yuhusundan özün bîdâr kıl ‘Ârif isen bil anı kim cehl-i nâdândır tama’ Az tama’dan çok zıyân hasıl olur darb-ı mesel Dâne-i dâm-ı belâ sayyâd-ı harmândır tama’ Nâr-ı dûzahdır hased ehlin yakar olma hasûd Çek elin ol fi’lden kim fi’l-i şeytândır tama’ Hor olur mahşerde cem’-i mâl ile meşgûl olan Sâhibin pâymâl ider hüsrân u hızlandır tama’ Kibr u kîn ehli kemâl-i feyzden mahrûm olur Hırs ile me’lûf olan nâdâna cevlândır tama’ Âl-i Süfyân mesnedinden bu’z imiş âlî-rüteb Meslek-i Mervâniyânda mîr-i mîrândır tama’ Her ne denli zâhid olsa cennete girmez bahîl Buhl ile tev’em hemîşe zehr-i su’bândır tama’ Cennet-i a’lâ sehâvet ehline lâyık durur Geç tama’dan gir behişte nâr-ı sûzândır tama’ Girmek istersen erenler bezmine dervîş olup Nefsini kıl tezkiye îmâna düşmandır tama’ Ey tama’kâr kimse sana nush ider Hilmi Dede Terk it ol fi’l-i kabîhi fi’l-i Mervân’dır tama’