Sevdiğim

Bahardan bahara göçermiş kuşlar
Sen bahar görmeden göçtün,
sevdiğim.
Sevda melteminde erirken kışlar,
Sen kara toprağı seçtin sevdiğim.


Bu kışın da sonu elbet bahardı,
Bak,
her yanımızı çiçekler sardı.
Vuslat sadece bir adım kadardı,
“Ruhunun ufkuna” uçtun,
sevdiğim.


Zamanın bayramı vurduğu demde,
Şimdi yine matem,
sensiz hanemde.
Yaramı sardığın garip sinemde,
Onulmaz bir yara açtın sevdiğim.


Sendin hep umudum; sevdam,
inancım,
Sendin beklediğim,
ruhumda sancım.
“Atlastan cepkenli,
yiğit akıncım,” Dünyadan ne çabuk geçtin sevdiğim.


Ölümü öldürür,
bilirim ölüm,
Lakin gurbet elde kim tutar elim? Sensiz yürünür mü,
büküldü belim; Dizlerime fer’din,
güçtün,
sevdiğim.


Son anında bile dipdiri sadan,
Asla eğilmeyen o Elif edan,
Yeniden vuslatı muştular vedan; Ebed şerbetini içtin sevdiğim.


Dediler,
o Baki birine yarmış,
Hiç durmadan ağlar,O’nu anarmış.
Bu gece göklerde düğünün varmış,
Ondan mı her şeyden geçtin sevdiğim