Şiddeti Deyden Olup

Eser Şiddeti Deyden Olup
Söyleyen Abdullah Tamamlar
Kategori İlahi
İstatistik 4,325 Görüntülenme
Etiketler #Abdullah Tamamlar#ilahi#Şiddeti Deyden Olup
Şiddet-i deyden olup efsürde sertâser zemîn Hâne-i âyînede sermâ çıkardı erba’în ‘Âlemi sırça-sarây itdi yine şâh-ı şitâ Çekdi mînâdan basît-i hâke bir na’t-ı güzîn Şu’le mâh encüm-şerâr ana şihâb oldı ‘alev Fasl-ı deydir yakdı âteş-dânını çarh-ı metîn Âteşî sincâb-ı hâkister be-dûş itdi şitâ Berfden giyderdi sermâ hâke kakum-ı postîn Mâh-ı nev zanneyleme âvîhte yah-pâredir Zîr-i bâmından nümâyân itdi bu nüh şeh-nişîn Berk sanma zeyl-i bâğ-ı dehre bâd-ı sun’ ile Târem-i ‘ulvîden îsâr oldı berg-i yâsemîn Dirhem-i berk ü nücûmun destine gırbâl olup Hurdesin dökdü yire sarrâf-ı çarh-ı hurde-bîn Penbe-rîz oldı gümânından yine hallâc-ı dehr Berf sandı titredi cism-i yetîmân-ı hazîn Müşg ile kâfûrdur şâm-ı siyeh berf-i sefîd İtdi ârâyiş dükânın behmen-i serd ü haşîn Âsmâna eyledi te’sîr-i bâd-ı mihr-cân İtdi yahdan menkal-i mihri sipihr-i çâr-mîn Savlet-i deyden olurdı lerze-nâk sîne-çâk Şîr-i berfine dûçâr olsa bu dem şîr-i gazîn Kesret-i berf ol kadar kim yolda eylerdi hatâ Çıksa sahrâya künâmından eğer âhû-yı Çîn Pâre pâre kef nisâr oldı dehânından yire Serdî-i dey bahr-i mevvâcı musattah gösterip Kaldı zîr-i yahda deryâda olan çîn-i cebîn İtdi izhâr-ı bürûdet tünd-bâd-ı zemherîr Cebhe-i ebr-i matîr olsa ‘aceb mi çîn çîn Habs idüp enhâr-ı kec-reftârı sultân-ı şitâ Dest-bürd-i berd ile çekdi hisâr-ı âhenîn Bîm-i deyden giydi sencâb-ı sehâbı âfitâb Kaldı hâkisterde ahker-veş o rûy-ı âteşîn Dondurup eşcâr-ı bâğı serdî-i bâd-ı harîf Bir perîdir şîşede yah-beste her nahl-i güzîn Hükm-i sermâ ol kadar eşyâya te’sîr itdi kim Oldu efsürde sadefde katre-i dürr-i semîn Pençe-i behmen kabâ-yı sebz-i eşcârı yine Pâre pâre itdi ne dâmen kodu ne âstîn Kalb-i saht-ı yâre te’sîr irmez oldı sûz-ı dil Gûyiyâ dondu şitâdan nâle-i âh u enîn Serdî-i bâd-ı şitâdan mihr ü mâhı hıfz içün Gökde kat kat perdeler
çekdi sehâb-ı ‘anberîn Yir yir âvîze olan yah-pâre sanma çekdiler
Hasmına sultân-ı dînin cünd-i sermâ tîg-ı kîn Pertev-i nûr-ı Hudâ kim oldılar pervâne-vâr Cem’-i şem’-i bezm-i mihr-i enbiyâ vü mürselîn Nüktedân-ı “lî ma’allah” mahrem-i bezm-i şuhûd Vâkıf-ı esrâr-ı halvet-hâne-i ‘ayne’l-yakîn Pâdişâh-ı ‘arş-mesned kim mutî’-i şer’idir Enbiyâ vü mürselîn ü evliyâ-yı kümmelîn Kulzüm-i ‘ummân-ı ‘irfân kim yanında katredir
Bahr-i bî-ka’r-ı ‘ulûm-ı evvelîn ü âhirîn Râyet-efrâz-ı zafer kim oldu itdikçe cihâd Tîr-i nusretdir kemân ü cünd-i fursatdır kemîn Cân-ı ‘âlem ‘âlem-i cân rûh-ı sadr-ı kün-fekân Nûr-bahş-ı cebhe-i îmân çerâğ-efrûz-ı dîn Lücce-i ‘afv-ı şefâ’at kân-ı cûd-ı merhamet Çâre-sâz-ı ‘illet-i ümmet şefî’ü’l-müznibîn Mefhar-ı her dü-cihân bâlâ-nişîn vâlâ-nişân Dâver-i ‘arş-âsitân sidre-mekân refref-mekîn Şâhid-i kâşâne-i İsrâ Habîb-i Kibriyâ Şehriyâr-ı ‘âlem-ârâ şehsuvâr-ı nâzenîn Ahmed-i mürsel Habîbullâh Muhammed Mustafâ Nâzenîn-i kurb-ı Hakk mahbûb-ı Rabbi’l-‘âlemîn Ol şeh-i kevn ü mekânın çâr-yâr-ı bâ-safâ Her biri oldı binâ-yı şer’ine rükn-i rekîn Ol şehin mahşerde iki gâşiye-ber-dûşudur Muttasıl ‘afv ü şefâ’atdir yesâr u der-yemîn Sâhibü’l-mi’râc o peygamber ki esb-i kadrinin Cilve-gâhı ‘arş-ı a’la oldu kâm-ı evvelîn Zıllı ol nûr-ı Hudâ’nın düşmese hâke n’ola Cismini rûh-ı musavver eylemiş cân-âferîn Ravza-i cennet harîm-i câhına ferrâş olup Eyledi çârûb müjgânım dü-çeşm-i hûr-ı ‘ıyn Şevkyâb-ı feyz-i güftârı dil ü cân-ı kelîm Zevk-bahş-ı rûh-ı ‘Îsa’dır o nutk-ı sükkerîn Âsitân-ı câhının züvvârı ervâh-ı kirâm Suffe-i dergâhının huddâmı ashâb-ı güzîn Sâkin-i cennet zemîn-i dergehi Kerrûbiyân Zâir-i Beytü’l-Harâm ravzası Rûhü’l-Emîn Rîzesinin reh-güzâr-ı rezmi fark-ı ferkadân Kürsî-i pây-ı rikâb-ı ‘azmi çarh-ı heftümîn Zîr-i rânende o bî-hemtâ burâk-ı dil-keşin Yâl-i şehbâl-i hümâ tâvûs-dem ‘ankâ-serîn Şânına şâyân değildir fi’l-mesel olsa eğer Mâh-ı nev sîmîn-rikâb ü mihr ana zerrîn-zîn Kande kim ‘atf-ı ‘inân itse livâ-yı ‘azmine Şukkadır “nasrun minallah” sırr-ı ‘ilm feth-i mübîn Mâlik olmuşdu risâletle nübüvvet milkine Olmamışken rûh-ı Âdem cilve-bahş-ı mâ u tîn Dehre hükm itdi Süleymân nebî bir mühr ile Oldular ammâ Süleymânlar ana zîr-i nigîn Her kemîne bende-i fermânının vakt-i ‘atâ Kemterîne bahşişi mahsûl-i sad genc ü defîn Vâsıl-ı dergâh-ı huld eyvânının tesbîhidir “Hâzihi cennâtü ‘adnin fedhulûhâ hâlidîn” Sâil-i dergâhının ser-nâme-i ikbâlinin Yazdılar ‘unvânını ‘izzet-karîn devlet-rehîn Hâşe lillâh dâhil-i dârü’l-emân-ı hıfzına Haşre dek fırsat bula igvâya İblîs-i la’în Pâdişâhâ kurb-câhâ ‘arş-dergâha şehâ Ey vücûh-ı nâm ile vâlâ-ter ü bâlâ-terîn Sen o sultân-ı dü-‘âlemsin ki itsen iltifât Dehre hükm eyler Süleymân gibi her ‘abd-i kemîn ‘Âcîzân-ı haşre itmiş Hakk seni kehfü’l-emân ‘Afv ü lûtfundur ‘usât-ı ümmete hısn-ı hasîn Gülşen-i vasf-ı sıfâtında yine cûşân olup Akdı bir âb-ı revân gibi bu şi’r-i dil-nişîn Mihr-i mührün hasretinden oldum engüşt-i pesîn Yâ Nebî eyle beni şâyeste-i engüşterîn Pîr ü bernâ hâk-i pâk-i ravzanı sevgend ider Ey gubâr-ı dergehin tâc-ı şeref-bahş-ı yemîn Feyz-i na’tın virdi sad-gûne halâvet nazmıma Şîr ile şîrîn olur perverde olsa engübîn Rûm’da Hassan olam vasf-ı sıfâtında eger Feyz-i zâtınla olursan ben senâ-kâre mu’în ‘Ömrüm oldukça senâna bezl idem makdûrumı Söyleye ins ü melek arz u semâda âferîn Lutfuna ihsânına kaldım iki destim tehî Sâilim eyle simât-ı şefkatinden rîze-çîn Yâ Resûlallah Nazîm-i bî-kesi eyle kabûl Anı redd itme bi hakkı sahb u âl ü tâbi’în Seyyiâtım sığmaz oldu defter-i a’mâlime Cürmümü tahrîrden kaldı Kirâmen Kâtibîn Şerr-i şûrundan rehâ bulmak müyesser olmadı Mâni’-i hayr-ı ‘ameldür nefs-i şerîr ü mehîn Sehv ile uydum hevâ-yı nefse itdim ma’siyet Âdemi lâbüd belâya uğratır sû-i karîn Geçdi gafletle şeb ü rûzum dirîgâ bilmedim Zâyi’ oldu bîhûde bunca şühûr ile sinîn Oldu cüz’-i a’zam-ı terkîb-i ‘ısyân u fesâd Turfa ma’cûndur bu nakş-ı bed-sirişt ü bed-‘acîn Besdir ey hâme yiter tarh-ı makâl-i germ ü serd Tâ-be-key teksîr-i güftâr eyledin gass u semîn Geldi hengâm-ı du’â dergâh-ı Hakk’a el açup Bir du’â kıl kim kabûl ide mücîbü’s-sâilîn Tâ ki mâlâmâl idüp dehri zemistân berf ile Hükmün icrâ eyleye fasl-ı şitâda erba’în Tâ ki geh gâlib gehî mağlûb olup sayf u şitâ Olalar germâ vü sermâ in berân u an berîn Başına yağa tegerg-i gussa hasm-ı şer’inin Şiddet-i berf-i mesâible ola endûh-gîn Dostân-ı hânedânı hurrem ü handân olup Düşmen-i câhı ola mahzûn u nâ-şâd u gamîn Ehl-i diller vasfın itdikçe disinler ol şehin Gûş idenler rahmetullahi ‘aleyhim ecma’în
Bu eser Şiddeti Deyden Olup ismiyle İlahi kategorisine eklenmiştir.
Yorum Yapın
Güvenlik: 12 nedir?

REKLAM

Alt Reklam Alanı (Esnek / AdSense)