Dinle benden yine bu şîrîn makâl Aka mîzâb-ı lisânımdan zülâl Çün Medîne’ye nüzûl itdi Resûl Mescid itdi bir evi ol pür usûl Bir direk vâr idi anda ey selîm Ana arkasın virirdi ol kerîm Ana zamm edüp mübârek zahrını Halka va’z iderdi ol Tâhâ’sını Meclisinde pes çoğaldı mü’minûn Minberi vaz’ eylediler rû-nümûn Çıkdı bir gün minbere ol ‘âlî-şân Firkatinden ol direk itdi figân İnleyüp hüzn ile nâlân oldu hoş Ol habîbin hasretinde itdi cûş Şöyle kim mescid içi doldu hanîn Hep sahâbe itdi giryeyle enîn Didi ana ol şefî’i ümmetin Ey direk n’oldun nedendir hâletin Didi niçin olmaya bende hanîn Kim beni terk itdin ey şâh-ı güzîn İşbu beyti sen müşerref ideli Bana dayardın mübârek arkanı Şimdi n’oldu kim beni hicr eyledin Hoş vefâ itmiş iken cevr eyledin Didi ana ol kerem-kânı Resûl Şefkat edüp hâline ol pür-usûl Bir duâ idem sana etme enîn Tâze nahl itsin seni Rabb-i Mu’în Tâze hurma vir yesinler mü’minûn Hoş geçüp sâyende cemî’ müttekûn Bu sözü gûş eyledi ciz’-i nahîf Didi sensiz sabrım olmaz yâ şerîf Senden ayrı tâze olmakdan bana Hazretinle kuruluk yeğdir
şehâ Şefkat ile didi mahbûb-ı İlâh Dinle ey ciz’-i mübârek itme âh Cennet içre nahl-i bâsık eylesin
Ehl-i cennet tâ ebed sende yesin Hücre-i hâsım önünde her zamân Sen beni gör ben seni görem ‘ayân Bu söze râzı olup kesidi hanîn Ol cemâdın himmetine âferîn Gel bu sözden ‘ibret al ey müdde’î Ko yalan da’vâyı ey merd-i da’î Bir kuru ağaca yokdur himmetin Adın insân lîk kâsır gayretin Olmak istersin katında muhterem Duymadın hicrinden ol şâhın elem Mü’min olmazsın kuru da’vâ ile Yoğ iken dilde enînin vây ile
Bu eser Faslun Fi Haninil Cezi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
