Faslün Fi Seyrihi Mines Sidreti İla Maşaallah

Gel berü ey murg-ı rûh-ı ‘âşıkîn ‘Akl gibi olmagıl sidre-nişîn Himmetin perini aç pervâz it ‘Aşkı rehber eyleyip âgâz it Lâ-mekân şâh-bâzısın ez-ibtidâ Seyrine olmaya Sidre müntehâ Ko mekânı eyle ‘azm-i lâ-mekân Kim seninçün anda vardır
âşiyân Terk edüp evvelde yapmışdın yuva Anı iklîmin sanırdın ey yova Gel kadîmî âşiyânı kıl taleb Çekmegil işbu harâbî’çün ta’ab Bu harâbı hoş beğenmiş bûm-nefs İrmemiş hubbü’l-vatandan ana ses Ko harâbı gözlegil ma’mûrunu Zâğ-ı nefsin duymasın esrârını Dinle bâkî seyrini ol serverin Ol ‘aliyyü’l-himme ol cân-perverin Ol hümâ-yı kudsi ol şâh-bâz-ı yâr Sâ’id-i sultâna lâyık bâz-ı yâr Sem’ine irdi çü savt-ı “irci’î” Anladı bâzû-yı şehdir merci’i Kalmadı sabrı vü oldu bî-karâr Pes didi Cebrâil ey peyk-i yâr Sidre’de durup ikâmet eyleme Dur benimle eyle ‘azm-i demdeme Didi Cebraîl ana ey pür-bahâ Seyrime Sidre olupdur müntehâ Sidre’dir bana makâm-ı ma’lûm Ger geçem bundan eririm hem-çü mûm Cismime âteş düşer ez-nûr-ı pâk Bâl ü perrim pes olur ol demde hâk Sana mahsûsdur bu meydân-ı velâ Yok-durur seyrine bu şeb intihâ “Lî ma’allah” mahremi sensin
şehâ Ka`be-i zât mahremi sensin
şehâ Hem “ebîtü” hûnunun mihmânısın
Sen bu bezmin muhterem cânânısın
Senden özge kimse basmadı kadem Bu makâma ey nebiyy-i muhterem Pes yürü meydân senindir ba’dehû Bunda bu seyrân senindir ba’dehû Adı refref bir döşek döşendi hoş Ana bindim cân u dilim itdi cûş Beyt-i Ma’mûr’a pes uğradı yolum Şol ‘acebler gördü göz demez dilim Cenneti seyreyledim uçdan uca Kalmadı hiç gizli hep gördüm nice Tâ kılam her şeyi aslınca beyân Hûr ü gılmân ü na’îmi der-cinân Ba’dehû ‘arş üstüne itdim ‘urûc Kaldı Refref dahi ol zâtü’s-sürûc Sıdk ayağın basdım ol dem bî-riyâ Bana zâhir oldu sırr-ı istivâ Sidre’den didi o dem peyk-i Hudâ Rabbine eyle selâmını edâ Okudu anda tahiyyâtı Resûl Hem salât ü tayyibâtı didi ol Ya’nî kavl ü fi’l ile olan ‘amel Hep sana lâyık-durur ey bî-halel Kalb ü mâl ile olan tâ’at hem Sâha-i kudsünedir ey zü’n-ni’am Lutf ile aldı selâmın ol Hudâ Der habîbim gel bana vü gel bana Nice bir hicr ile giryân olasın
Gel bu dem vaslımla handân olasın
Nice bir ferş üzre kahr ile anâ Bul bu dem ‘arşımda lutf ile gınâ Nice bir zahmet vire ağyâr-ı hâr Gülşen-i vaslımdan al ezhâr-ı yâr Nice bir gaybetle çektim sad belâ Bulasın bu dem şuhûdumla velâ Gerçi müştâkım sana ey Ahmedim Şimdiye dek lîk da’vet itmedim Tâ binâ-yı ‘aşkın olsun üstüvâr Kim halel virmeye hâşâk-i hâr Hem gelesin bunda isti’dâd ile Hân-ı vaslımdan yiyesin dâd ile Böyle nakl itmiş o sultânü’l-‘urûc Seyrinin kim pâyesi zâtü’l-burûc Çün hıtâb-ı Hakk irişdi sem’ime Farkı bırakdım ulaşdım cem’ime Cümleden selb oldu cismânî vücûd Nûr-ı Hakk’dan irdi hakkânî vücûd Sırrıma pes “üdnü minnî”den hitâb İrişüp buldum derûnî feth-i bâb Pes arada kalmadı ağyâr-ı hâr Kim tecellî eyledi ol demde yâr Sırrım ile zâtını itdim şuhûd Bî-cihet buldum ‘alâ vefki’l-‘uhûd “Kâbe kavseyn” oldu pes anda makâm Dahi gitme bu aradan tut zimâm Gerçi çokdur bunda ahbâr-ı nukûl Kellimü’n-nâse ‘alâ kaderi’l-‘ukûl Ruhsat-ı şer’ ile sür bunda semend Redd ile tâ irmeye pâyine bend Ba’dehû dil bunda tahrîr eylemez
Hem kalem bu sırrı tahrîr eylemez
Ger bu söz denile tâ yevme’l-kıyâm Hak budur bir harfi olmaya tamâm Olmak istersen
Habîb’e âşinâ Vir salâtı bul anınla rûşenâ