Sîret ehlinden bunu eyler ruvât Çünkü Aksâ’ya girer ol hoş simât Anı istikbâle ervâh-ı rusül Geldiler iclâl içün tutup sübül Hem melâikden mukarrebler bile Geldiler bu hizmete İslâm ile Şekl-i âdemde pes İslâm evvelâ Ol Habîb-i Hakk’a itdi merhabâ Ba’dehû tertîb ile rusül-i kirâm İtdiler ol servere i’zâz-ı tâm Hem mukarrebler okudular senâ Didiler kim sende hatm oldu senâ Nice olmasın tamâm ol zât-ı hâs Bu olupdur ez-ezel mir’ât-ı hâs Reşha-i nûrundan oldu enbiyâ Lem’a-i feyzinden oldu asfiyâ Neş’e-yi ‘âlem budur bi’l-ittifâk Pes bunun’çün oldu mi’râc-ı burâk Saf tutup Aksâ’da cümle enbiyâ İtdiler ta’zîmi bî-hadd bî-riyâ İşbu hâl içre ikâmet itdiler
Pes salâtı çün işâret itdiler
Der Habîbullah’a Ahmed bedr-i tâm Halka siz eylen imâmet ey hümâm İşitüp bunu dedi peyk-i Hudâ Yâ Muhammed halka sen ol muktedâ Ez-ezel sensin imâmü’l-enbiyâ Tâ ebed sensin hümâmü’l-etkıyâ Mescid ü mihrâb ü minber tâ kıyâm Şimdiden geri senindir yâ imâm Yaraşır bu cem’a sen şem’-i ziyâ Şevkine pervâne olsun asfiyâ Bu şeref burcunda hurşîd-i recâ Evvel âhir sensin ey bedri’d-dücâ Pes imâmet eyledi anda Resûl Enbiyâ ervâhına Aksâ’da ol Çün tamâm oldu tazarru’la niyâz ‘Azm-i râh itdi yine ol şâh-bâz Kurdular nûrdan semâya nerdübân Taraf-ı Hakk’a oldular andan revân Şevk ile ‘âşık gider ma’şûkuna Hoş mübârek dem k’ire mahbûbuna Siyyemâ mahbûbu için lâ-yezâl Cins ü emsâlden münezzeh zü’l-celâl Fevk u tahtdan hem mu’arrâ zât-i pâk Vahdet-i zâtında gark eflâk-i hâk Hâssa kim da’vetle gide ol yola Rehnümâsı ola Cebrâil bile İrdiler dünyâ göğüne ol zamân Feth edüp ebvâbı girdiler hemân Saf tutup derler melekler merhabâ Şâd olup derler melekler merhabâ Düşdü pes dünyâ göğüne gulgule Nâm-ı Ahmed söylenir dilden dile Gördüler anda Muhammed’dir refîk Didiler ni’me’r-refîk ni’me’t-tarîk Gördü anda Âdem’i ol Mustafâ Kim-dürür dünyâ göğünde pür-safâ Didi Cibrîl bu atandır vir selâm Pes selâm-ı Hakk’da gösterdi kıyâm İşidüp Âdem selâmın aldı ol Merhabâ deyüp der ey sâlih oğul Tehniyet itdi ana mi’râcını Ol gece ol sırrını minhâcını Dir Habîbullah’a çün itdin ‘ubûr ‘Azm kıldın maksada pes gark-ı nûr Anda bast itdi melekler ecniha Bindin ana irdin ikinci göğe Feth oluban girdi pes ol ‘abd-i ‘âf Merhabâ didi melekler sâf sâf Gördü Yahyâ ile ‘Îsâ anda hem Nûra gark olup dururlardı be-hem Verdi ta’zîm ile anlara selâm İtdiler iclâl ile anlar kıyâm Didiler sâlih karındaş merhabâ Merhabâ dir iç ile dış merhabâ Pes kanadına olup Cibrîl o dem Tâ yedinci göğe vurdular kadem Tavr-ı evvel üzre her gökde kapu Açılup melekler itdi hoş tapu Yûsuf’u gördü üçüncüde durur Dahi dördüncüde İdrîs gark-ı nûr Hâmisinde gördü Hârûn-ı halîm Gördü altıncıda Mûsâ-yı kelîm Gördi İbrâhim yedincide-dürür Ol mübârek yüzü nûrdan berk vurur Pes işâret itdi Cibrîl-i hümâm Ana hoş ta’zîm ile virdim selâm Didi bana ey nebî sâlih oğul Merhabâ “ehlen ve sehlen” sağ ol Sidre’ye irdi pes andan Cebraîl Açdı yüz kanadın ol cemîl Şekl-i hâssını bana ol itdi arz Bi’t-tamâm seyreyledim der tûl u arz Anı ben gördüm bu şekl ile hemân İki def’a görmedi ins ile cân Döşediler anda bir altın döşek Hazret’i ta’zîm içün hiç tutma şek
Bu eser Fi Mirac ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
