Elâ yâ eyyühe’l-müştâk gözet rûhsâr-ı sultânı Ki ol yüzden görisersin bu yüzde vech-i Sübhân’ı Şerâb-ı hikmet-i şer’i içegör bezm-i Ahmed’den Ki mahrûmdur bu ‘işretden heves-gûyân-ı yûnânî Ne denli enbiyâ geldi kamusu anı medh itdi Anın hüsnünü vasf itdi olup Yûsuf ana sânî Halîlullah’a ger berd ü selâ olduysa ger nârı Söyündü hep bu doğdukda mecûsun cümle nîrânı Ne var Mûsâ ‘asâsın ejdehâ itdiyse destinde Bu tiryâk-ı nübüvvetle ‘adem itdi nice sü’bânı Biten otlar anı söyler
öten kuşlar anı över Tufeylîdir kamu ‘âlem bu fevkânî vü tahtânî Süleymân tahtına binüp iki aylık yol aldıysa Yarım dem içre ol server geçüpdü hadd-i imkânı Ne var dîvler haşem olduysa ana vahş ü tayr ile Bu kanda gitse giderdi yanınca hayl-i rûhânî Kamer devrinde geldi ger velî emrine râm idi Anı gör nice şakk itdi işârât ile fermânı Yiğirmi üç yıl içinde neler itdi bu ‘âlemde Eline seyfin almışdı okurdu dilde Kur`ân’ı Cihânı heybeti tutdu nice şâhın ödü sıtdı Görün Kisrâ’yı kesr itdi kınında tîg-i bürrânı Abâ giymişken eğnine kabâ ehlini kul itdi Gınâ virmişdi âfâka yoğ iken keys ü hemyânı Bizi tekmîl için ol Şâh karar itdi bu ‘âlemde Kusûrun arz iderken hep cinânın hûr u gılmânı Çü buldu sırr-ı lâhûtu bırakdı resm-i nâsûtu Beşer şeklinde ol server kazandı hulk-ı Rahmân’ı Dirîg ola bu zindân ehline vasf etmek ol Şâh’ı Sezâdır ‘arş-ı a’lâ cem’ine medh idem ol hânı Yâ bu nâsûtî dil nice öve ol rûh-ı lâhûtu Karınca ka’r-ı çehden ölçe mi hiç ‘arş-ı Rahmân’ı Hüdâvendâ bana ‘avn it diyem ol seyyidin mehdin Okuyan na’tini anın unuda şi’r-i Sahbân’ı O bir nûr-ı musavverdi gelüp bu ‘âlem-i kevne Gehî ‘arşda gehî ferşin verâsındaydı seyrânı Hakîkat gözüyle bakan anı bildi ki kimdir ol Anınçün kodular anın yolunda baş ile cânı Şu kim sûret göz ile nâzır oldu anı görmedi “Ve hüm lâ yubsırûn”dan gel oku âyât-ı bürhânı ‘Aceb mi görmese anı mukayyed ola ecsâma Ne bilsin ma’nâ rûhsârın ki görmez
çeşm-i hayvânî Muhâcirlerle Ensâr anladı ol serveri ancak Biri îsâr edüp vârın biri terk itdi evtânı Ne yere kim kadem bassa olurdu mescid ü mihrâb Harâb iken nazar salsa hemân ma’mûr ider anı Habîbâ gel nazar eyle benim gönlüm harâbına Çü sensin dînime mi’mâr ‘imâret kıl bu vîrânı Adım ümmet işim gaflet meded irgür bana himmet Ebed kapunda kul eyle dahi çekdirme hicrânı Ayakda kalmışam şâhım elim tut rûz-i mahşerde Sana tutmuşdur ümmîdin o dem bu müflis ü cânı Nazar kıl bana şefkatle keremler eyle himmetle Esirge cümle ümmetle ki çokdur ac u ‘uryânı Velî bu cümlesinden aç benem key ahvec-i muhtâc Şefâ’at kapusunu aç olalım anda mihmânı Egerçi Şemsî’nin dergâhına bir tuhfesi yokdur Velî Hakk’dan ne didinse ana muhkemdir
îmânı Hüdâvendâ Hüdâvendâ kuluna anı sen virdin Elinden alma son demde ana irgürme hızlânı Hüdâyâ itdin ihsânı bana sen virdin îmânı Ne bilsin ma’nâ ruhsârın çü gözsüz çeşm-i merânı Budur zannım sana vallah k’anı ‘afv idesin billah Ne denli çoğ ise ey şâh anın cürm ile ‘ısyânı İlâhî bu kulun senden yana sana sığınmışdır
Senin kahr-ı celâlinden yine sen ol nigeh-bânı Şu denli cûş edüpdür rahmetin deryâsı ey Rahmân Dilersen gark ider bir katresi bin bahr-ı ‘ummânı Senin hep rahmetindendir bu na’mâ dâr-ı dünyâda Kıyâmetde hiç itmez mi bu evde iden ihsânı Yaratdın rızkımız virdin keremden anı kesmedin Kelâmında kulum didin bilirken bizde noksânı Egerçi hükme münkâdız rızâ bâbında dilşâdız Velî lutfuna mu’tâdız bilirsin ey kerem kânı Sakın ey nefs-i bed-endîş bu sözden olmagıl mağrûr Ki hep hikmetledir işi sefehden yücedir
şânı Eger bir ‘abd-i gümrâhı tutarsa anı Allah’ı Ne feryâdını dinlerler ne assı ider efgânı Eger Ceyhûn ola yaşı sayılmaz katreye anda ‘Abes âzedir âhı müfîd olmaz peşîmânı Velî bu evde bir katre yaşın deryâdan evlâdır Kıyâmetde söyündürür lehebden bahr-i ‘ummânı İlâhî ‘izzetin hakkı sana senden sığınıram Bana kim ola rahm ide eğer ‘afv itmesen anı
Bu eser Kaside Fi Medhihil Kerim Yani Resulullah ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
