Münacatı Kadıyel Hacat

Lutf edüp bu bende ey Rabbenâ Aç dilimi tâ idem medh u senâ Âfitâbdan zerresin idem ‘ayân Ol bahrden katresin idem beyân Çün anın meddâhı sensin yâ Ganî Nice medh ide anı ben-tek denî Lîk maksûdum bu ey dânâ-yı râz Bu bahâneyle idem arz-ı niyâz Hâlimi arz eyleyem ol şâha ben Yokluğum i’lâm idem dergâha ben