Pes bu sırrın mazharıdır beş namaz Cem’ olup her gün kılar ehl-i niyâz Şark u garbda yüğrüşür ehl-i gazâ İrişir küfr ehline bi’se’l-cezâ Hac içün hiç eksik olmaz kâfile Hoş bulurlar sad safâyı şevk ile Dâimâ olmakda ihrâm-ı vukûf Dâimâ olmakdadır sa’y-i ukûf Kimisi sâim kimi virir zekât Enzelellahu ‘aleyhim berekât Okuyup yazmakdadır ehl-i ‘ulûm Yesserallahu lehüm hayra’l-fühûm Hânekâhlarda kurulmuş halkalar
Hâleti olan ururlar na’ralar Giceler olmakdadır arz-ı niyâz Gerçi bundan behresizdir ehl-i nâz Doğmasa ger hâliyâ sırr-ı Resûl Bunlar olmaz idi hergîz ey fuzûl Şehr-i ‘aşk ma’mûr u dükkânı küşâd Hakk metâ’ı dembedem bulur mezâd Yüğrüşür dellâl-ı râgıb müşteri Lîk derk itmez anı her serseri Ger bu söz denile tâ yevme’l-kıyâm Hak budur bir harfi olmaya tamâm Olmak istersen habîbe âşinâ Ver salâtı bul anınla rûşenâ Gel berü ey ‘ömrünü kılan telef Aslına meyl eyle olma nâ-halef Mü’mine lâzım-durur tekmîl-i nefs Hiç yarar mı fânîye fânî heves Ma’rifet tahsîline eyle şurû’ Ko ru’ûnet semtini eyle huzû’ Nesne bildim sanma dünyâda seni Çünkü artırdın hicâbın ey denî ‘Âdeti tutdun ‘ibâdetden ulu Zu’m idersin kim olupsun bahtılu Baht odur kim yâd ile hoş yâr ola Rûz-ı ferdâ mansıbı dîdâr ola Bil neye geldin bu sûret milkine Yâ neye girdin bu mihnet fülkine Bozmadan devrân bu sûret mülkünü Salmadan girdâba mihnet fülkünü Sâhil-i kabre vücûdun zevrakı Varmadan eyle tedârik ey ahî Bir ticâret eyle bunda câvidân Kim anınçün yaradıldı ins ü cân Olmak istersen gel imdi ‘Îsâ-dem Gir bu yola Mûsâ gibi vur kadem ‘Akl-ı Şem’ûn ile sâlik ol yola Ger nusub çekse sakın gitme kile Sabrı bu yolda gıdâ idin şehâ Mecmau’l-bahreyn olunca müntehâ Ger bulursan anda Hızr’ı rehnümâ Kendi bildiğin bırak ey hod-nümâ Koma hiç evrâk-ı dânişden nişân Bî-hıred bir tıfl-ı ebkem ol hemân Habl-i teslîmi takup gerdânına İ’tirâzı hûy edinme kendine Dur bu mekteb eşiğinde hizmete Mübtezel ol bakma nâm u şöhrete Sadr iken olsun yerin saff-ı ni’âl Bir gün ola tâ işidesin te’âl Cübbe vü destârı vir erbâbına Hâdim ol pîr-i Hızr’ın bâbına Emr-i şer’ ile mukayyed ol dürüst Çâbük ol bu yolda sakın olma süst Her işârâtına pîrin nâzır ol Her ne kim emr itse anda hâzır ol Ger bulam dersen o kapıda velâ Key sakın emrine anın deme lâ ‘Âdetin olsun senin cû’ u seher İbn-i vakt ol siyyemâ vakt-i seher Dâimâ âbdest ile pâk ol yürü Tut tevâzu’ yolunu hâk ol yürü Eller uyusa uyanıklardan ol Derd ile sen bağrı yanıklardan ol El gülerken sen hazîn ol olma şâd Nâ-murâd ol ger bulam dersen murâd Sâmit ol kes dilini ebkemden ol Hâline meşgûl olup ebsemden ol Cümleyi a’lâ bilüp ol kapuda Senden ednâ kimse bilme tapuda Cân u dilden seglerine hâdim ol Ol ru’ûnet ‘âlemine nâdim ol N’ola ger segden de kem bilsen seni Şâyet ola kim basaydın düşmeni Öz murâdını çıkar sen aradan
Nefsini hor et safâ sür yaradan
Kimseye kılma hakâretle nazar Kim budur yolda hatar-ender-hatar Kim bu üslûb üzre teslîm olasın
Her ne kim dilersen anı kılasın
Hoş tasarruf işler ol dem sende şeyh Defn ider ol ma’nâyı kalbinde şeyh Duyasın ol dem cimâ’-ı ma’nevî Lezzetini aldın ise mevlevî Tâlib olursun ki her dem sad hezâr Cem’ ola sırrınla şeyh-i bahtiyâr ‘Âlem-i kudsden açılır sana bâb Yüz vurur kalbinde hep ‘ilm ü kitâb “Men aref” sırrı bulur ol dem zuhûr Rabbini bilüp olursun cümle nûr Hoş tecellî ider envâr-ı Hudâ Şâh olursun anda olmuşken gedâ “Küntü kenzen” sırrı yüz urur o dem Anın ile işidirsin dem-be-dem Remz-i “bi yubsır” u “bi yentık” şehâ Âşikâre olur ol dem bî-hafâ Hakk ile söyler
ü Hakk ile görür Hakk ile tutar u Hakk ile yürür Pes muvahhid olur ol ef’âl-ile Hâl ile bil bu bilinmez kâl-ile Himmet ile ger sürersen bunda at Sana menzil ola tevhîd-i sıfât Varlığından ger geçersen ey hocam İresin tevhîd-i zâta bî-kadem Gerçi çokdur bu merâtibde kelâm Ehl olan lâkin bilir bunda merâm Olmayan bu ma’rifetle âşinâ Fehm idemez ger urursan başına Pes revâsı ihtisâr etmkdedir
Râh-i dîger ihtiyâr etmekdedir
Olmak istersen
Habîb’e âşinâ Ver salâtı bul anınla rûşenâ Ol Habîb’in mevlidini ey hümâm Zâhir u bâtın sana didim tamâm Kim bilesin evvel âhir bu kemâl Ol Resûl’ün nûru imiş lâ-mahâl Her melâhat kim görünür der-mahal Ahmed’in nûrundan anla bî-halel Söylesen anınla söylersin sözü Görmeğe anınla açarsın gözü Câmid ü sâmit anın vassâfıdır
Nâtık u ucmâ anın ‘arrâfıdur Olmak istersen
Habîb’e âşinâ Ver salâtı bul anınla rûşenâ
Bu eser Kalen-Nebiyyü La Tezalü Taifetün ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
