Anası rahmine düşdü çün o nûr İtdi hoş hâletle vechinde zuhûr Hastalar görse anı olurdu sağ Gamlılar gamından eylerdi ferağ Görse a’mâyı bulurdu rûşenâ Ümmetiysen ol anınla âşinâ Günbegün hûb oldu ol hayrü’n-nisâ Çün anın rahmindedir hayrü’l-verâ Kutlu fâl ile açıldı tal’ati Mekke’nin içine düşdü şöhreti Kim Ebû Tâlib gelini Âmine Düşeli bu nutfe anın rahmine Artdı hüsn ile behâsı dem-be-dem Oldu bu halk içre gâyet muhterem Buldu erkekle dişi andan sürûr Kim ola rahmindeki ol ‘ayn-ı nûr Kankı sâ’atde doğa ol tıfl-ı pâk Ana canlar cism ü yüzler ola hâk Diye okşarlardı ol tıflı müdâm Dahi doğmadan görün zî-ihtirâm Gökdeki günden Ebû Tâlib anı Sakınırdı bekleyip ol gülşeni Kim nübüvvet gonçesi anda bite Bûy-ı ma’nâ ‘âlemi düpdüz tuta Ol sadef üstüne titrerdi delim Tâ selâmetle doğa dürr-i yetîm Olmak istersen
Habîb’e âşinâ Ver salâtı bul anınla rûşenâ
Bu eser Faslün Fi Teşerrüfil Validihi Binurin Nebi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
