Besmele Geçsin Başına

Besmele geçsin başına gelsin mü’minler hoşuna Geçirme ömrün boşuna Kur’an’ına devam lâzım.
Allaha hamd eder kulu Peygamber göstermiş yolu Şükre devam eyle,
ulu bu nimeti bilmek lâzım.
Gelip kıldırdı dumanı kula öğretti imanı Resul’dür etme gümanı salavata devam lâzım Bilin Muhammed Mustafa vazifeyi etti îfa,
Al-i Ashab ruha safa yollarından gitmek lâzım.
Namaz,
İslâm’ın binası şehadet oldu hanesi Tenvir etti,
uyan nası tehvid’e çalışmak lâzım.
Savm ile kır nefsin belini HakK sever zekat veren kulunu Hacc et,
gör Mekke ilini farz olana gitmek lâzım.
Evvelâ ilim olmalı amel nehrinden dolmalı İhlâs bahrine dalmalı bu işe ihtimam lâzım.
Tarikat temeli bunlar rabıtayla kalbi dinler
Teslim olup işi anlar meyyit gibi olmak lâzım.
Tarifeye hile etme eksik yahut fazla gitme Kendi fikrin sözün tutma başını indirmek lâzım.
Letâif dersini alan mahsun olma,
geri kalan Riyakârlar bela bulan yokluğa atılmak lâzım.
Kardeş gel benliği bırak gerek gayet temiz yürek Yakın sanma,
yol çok ırak tedarikin görmek llâzım.
Kalbin zikri soldan başlar ruhun dahi,
sağdan işler
Sır çalışır,
olur üçler tarifeyi tutmak lâzım.
Hafî,
sağ memenin üstü,
ahfa’nın,
Muhammed dostu İhvanın tez geçmek kasdı lâkin burda durmak lâzım.
Beşini bir eyle burda daima kalbinden kur da Çok durdukça şifa derde temel muhkem olmak lâzım.
Söylemeden tez tez geçme tarifçiye yara açma Her arkın suyundan içme menbaını bulmak lâzım.
Beş’den sonra alna çıkan adû nefse zincir takan Zikrin aleviyle yakan rabıta çok olmak lâzım.
Şeytan,
dünya hücum eder meyledersen zikir gider Yetişen var etme keder hazrete çağırmak lâzım.
Bundan sonra zikr-i kül’e bir sızı çökmeli bele Zikir hiç gelemez dile cemi’ âza demek lâzım.
Zikr-i sultanî’ye dönen mâ,
hevâ,
nâr,
turab binan Bütün vücud bir dil sanan yarenlarla sohbet lâzım.
Bundan sonra nefy-ü isbat gelir tevhid,
gider zulmet Lâkin çok istermiş gayret fikren buna devam lâzım.
Nefesini çeken içe tek olacak,
varın üçe Yirmi bire yol aça maksut,
matlub,
rıza lâzım.
Yazmakla bu iş bilinmez sadr’a yazılır silinmez
Bu ders herkesde bulunmaz lâkin tarif etmek lâzım.
Gir murakabe içine katın ebrarlar göçüne Bunlar gelmesin hiçine hedefin gözetmek lâzım.
Kalbin arşa tam açmalı Allahın feyzini içmeli Fena ahlâktan geçmeli nefsini çiğnemek lazım.
Üç şey bu derslere zarar hasta,
derde deva arar Üstazımız vermiş karar reçetesin tutmak lâzım.
Şeriatsız işi yapmak fenalık ardına kopmak İğne kadar haktan sapmak zararını bilmek lâzım.
Şeriatsız tarîk olmaz cahil sofu dinin bilmez
Belki camiye de gelmez bu kavimden kaçmak lâzım.
Kadınla zikre oturur helâl’ der,
dînin yitirir Girdiği köyü batırır namusu korumak lâzım.
Ekserî cahil toplanır varır ilmeye saplanır Yumurta olsan kulplanır cahillerden kaçmak lâzım.
Böyle olur kerametten azan şeriat,
elde bir mizan Aldatır,
‘sen de keramez kazan’ her şahsı bir tartmak lâzım.
İkinci,
gafille sohbet aman,
bu işten et nefret Sana lâzım gözüm uzlet halvete çekilmek lâzım.
Üçüncü,
dünyayı sevmek kalbine sevgisin koymak Daima lâfını etmek bu sözlerden hazer lâzım.
Kalemdar,
kusurun dolu bu üç şey sende var,
belî Öyle ise niden eli kendini düşünmek lâzım.