Mushafı Hüsnünde

Mushaf-ı hüsnünde yazmışdır edîb-i Kâf u Nûn “İnne fî zâlike le âyâtin li kavmin yesme’ûn” Halka-i ervâhdan zülf ü ruhün tesbîh ider Ehl-i diller “hîne tumsûne ve hîne tusbihûn” Küfr-i zülfün hakkıyçün ey nûr-ı rahmânî yüzün Ehl-i zühd îmân getirmezse “fe hüm lâ ya’kılûn” Dil serîr-i cennet-i kûyinde buldukça makâm Dir lisân-ı hâl ile “yâ leyte kavmî ya’lemûn” Ehl-i ‘aşka arzû firdevs-i kûyindir velî Asl-ı maksûd oldu dîdârın “lehüm mâ yedde’ûn” Tîğ-ı ‘aşkınla şehîd olsam mezârım sengine Yazalar bu âyeti “ve’şhed bi ennâ muslimûn” Âyet-i hüsnün Niyâzî’ye mufassal yazdırır Ol ki der “fassalna’l-âyâti li kavmin ya’lemûn”