Cemalin Afitabı Kıldı

Cemâlin âfitâbı kıldı işrâk yâ Resûlallah Ziyâsı dü cihâna verdi revnâḳ yâ Resûlallah Olunca pertev-i hüsnün nümâyân rûz-i ezelden Derildi der-i behişte cümle ‘uşşâk yâ Resûlallah Ezelden bûy-i ‘aşkın ‘ıtrını kim anda şemm itdi Bugün de yine oldur sana müştâk yâ Resûlallah Olan zâhirde bâtında senin pervâne-i hüsnün Diler dâim ola ‘aşk ile ihrâk yâ Resûlallah Seni medh eylemek mümkin degildir hadd-i imkânda Kemâl-i vasfını eyledi Hallâk yâ Resûlallah Hemân kurb-ı visâline erişüp intisâb etmek Bu Bedrî bendenin maksûdu ancaḳ yâ Resûlallah