Bize Dareynde Kafidir

Bize dâreynde kâfîdir şu ni’met Ki olduk Seyyidü’l-Kevneyn’e ümmet Bize ferden şefî’dir dost-ı Hudâ Ba’îd mi olsa me’vâ bize cennet Eyâ sultân-ı mâ evhâ sahîhan Sana hizmet ne devletdir ne devlet Bizim mâdâm cenâbındır
Erişmez bizlere dâreynde zillet ‘Aceb mi ümmetin Fevzî efendim Çün dedi kim onlara dîv-i la’în İşbu şeb ol sâdıku’l-va’dü’l-emîn Geldi rahm-i mâderine bî-dürûğ ‘An-karîb doğar olur halk pür-fürûğ Şer’-i pâki ‘âlemi pür-nûr eder Zulmet-i küfrü Harem’den dûr eder İşbu hâlât bir belâdır bizlere Emr ü tenbîhim budur kim sizlere Gidiniz hep ümmetinden herkese Dâim edin türlü türlü vesvese Tâ ki tâbi’ olmasınlar
şer’ine Uymasınlar aslına hem fer’ine Nâr-ı düzahda beraber yanalım Cümleten mâ-i hamîme kanalım İşte böyle etdiler kavl ü karâr Sen de Bismillah ki etsinler firâr Dedi tekrâr mâder-i Hayrü’l-Beşer Ümm-i pâki sâhib-i şakku’l-kamer İbtidâki ayda bâ-emr-i Celîl Geldi bir zât kâmeti gâyet tavîl Dedi müjde ey Muhammed ânesi Çünkü hamlin ‘âlemin bir dânesi Ben dedim sen kimsin ey âlî-cenâb Dedi Âdem ismim ey ‘iffet-meâb Mâh-ı sânîde yine geldi biri Kıldı tebşîr bana ol mehpeykeri Ben dedim siz kimsiniz ey müjde-gâr Dedi nâmım Şît’dir ey ferruh-nigâr Mâh-ı sâlisde biri geldi yine Dedi müjde sana kim yâ Âmine Haml-i pâkindir
Muhammed Mustafâ Doğduğunda bulur ‘âlemler safâ Ben dedim sen kimsin ey sâhib-fütûh Dedi namımdır
Neciyyullah Nûh