Vay Ana Kim Nefs

Vay ana kim nefs ucundan düşe dünyâ bendine Aldanuben zâl-i dehrin mâl ile peyvendine Şirneyüben yime balını belâdır dünyenin Perver ider çün ki katup zehrini gül kandına Müşkil işdir dünye ‘akdin dilden üzmek bend iken Terk-i haldır çün ki andan bağlanan dil bendine Ölmeden tutun karasın dünyeye cân virenin Bu sebebden ağlar ol dem görüben hursendine Âl idüben aldar imiş zâl-i dünyâ çokları Âl ile andan irişmez kimse anın fendine Niceler ‘aklın virüben aldı sevdâ dünyeden Deng olup andan hayâlin düşdü çûn u çendine ‘Aşk ile İskender olup kıl hevâ Ye’cûc’unu Sed çeküp Me’cûc u dîvin ‘akl ile derbendine Dime dânâ dünye ‘ilmin biliciyi görüben Ahmak u nâdân diyüp ol câhilin gel ‘indine ‘Ahd u peymân itme halk-ı dünye ile şart idüp İnanuben her yalancı kevdenin sergendine Geçdi ‘ömrüm istek ilen halk-ı ‘âlemden nidem Uğramadım Gülşenî-veş Rûşeni mânendine