Niçesi ide cihân varlığına kimse sürûr ‘Âkıbet menzili çün yir ola me’vâsı kubûr Her nice halkı kakıyup sokar isen bunda Soka anda seni geh ef’î vü gâhî zenbûr Nitekim sende yedin murg ile nâm etini Seni dahi yiyiser yir haşerâtıyla mûr Yapuben kılma ‘imâret küçülen menzilde ‘Âkıbet menzilin bunda ‘imâret ide gör ‘İbret al sen de geçenlere onat eyle nazar Savurup niçeleri virdi yile bâd u gurûr Virme bu köhne serânın zevk u şevkine gönül Bin gam u gussa çeker kim kıla bir lahza huzûr Bir vefâsıza nice dil vire idrâki olan Kim vefâ itdiğine kıla cefâ itmeğe zôr Sevinüp lutfuna cevrine sakın olma melûl Geh cefâ gâhî vefâ ile ider çarh mürûr Mev’iza sana geçen hâli yeter anlar isen Key sakın olma Hayâlî bu cihânda mesrûr
Bu eser Niçesi İde Cihan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
