Nice Bir Bu Habı Gafletten

Nice bir bu hâb-ı gafletden uyanmazsın gönül Nice bir bu gaflet uykusuna kanmazsın gönül Nice bir bu sözlerime sen inanmazsın gönül Nice bir bu fânî dünyâdan usanmazsın gönül Ben de bildim Hakk Te’âlâ’dan utanmazsın gönül Nice bir bu fâni dünyâ fânidir sonu harâb Bu vücûd-ı nâzenînin sonu olur türâb Bu fenâyı su sanırsın göresin cümle serâb Nice bir bu fânî dünyâdan usanmazsın gönül Ben de bildim Hakk Te’âlâ’dan utanmazsın gönül Nice bir bu devr-i ebvâb nice bir ceng ü cidâl Nice bir da’vâ idersin nice bir bu kıyl u kâl Hiç gelir mi hâtıra ol Kibriyâu Zü’l-Celâl Nice bir bu fânî dünyâdan usanmazsın gönül Ben de bildim Hakk Te’âlâ’dan utanmazsın gönül Geldi gecdi ‘ömr-i fânî nice bir sehv ü zelel Zühd ü takvâyı bırakdın kılmadan hiçbir ‘amel Nice bu sehv ü ‘ısyân nice bir tûl-i emel Nice bir bu fâni dünyâdan usanmazsın gönül Ben de bildim Hakk Te’âlâ’dan utanmazsın gönül Bir gün ölürsün ecel câmını nûş itsen gerek ‘Âkıbet bir gün bu fânîyi koyup gitsen gerek Mevt gelince son deminde neyleyüp nitsen gerek Nice bir bu fânî dünyâdan usanmazsın gönül Ben de bildim Hakk Te’âlâ’dan utanmazsın gönül Nice bir bu ‘âr u nâmûs nice bir sehv ü hatâ Nice bir vâ hasretâ vâ firkatâ vâ hayretâ Ma’nevîyâ mevti unutma ebed hiç mutlakâ Nice bir bu fânî dünyâdan usanmazsın gönül Ben de bildim Hakk Te’âlâ’dan utanmazsın gönül