Oturursam kalkamazam Âh kocalık vâh kocalık Kalkar isem oturamam Âh kocalık vâh kocalık Az değildir sözüm çokdur Gönlümde gayrısı yokdur Nâ-hak değil sözüm hakdır
Âh kocalık vâh kocalık Yerler sulanır yaşıma Ağular katar aşıma Neler getirir başıma Âh kocalık vâh kocalık Uzun kıssadır tükenmez
Söyler sözünü sakınmaz
Dönüp ardına bakınmaz
Âh kocalık vâh kocalık Öksürürsem sayrı eder Bu başımı ağrı eder Tevhîd beni doğru eder Âh kocalık vâh kocalık Bedenimde varlık komaz Cismimde hiç erlik komaz Bu kelâmı artık demez Âh kocalık vâh kocalık Söylenen sözü anlatmaz
Söylenen sözü dinletmez
Banlayam desem banlatmaz
Âh kocalık vâh kocalık Büyük değil küçük eder Bu gönlümü alçak eder Çok söyledir yanşak eder Âh kocalık vâh kocalık Vâhib Ümmî hâlin söyler
Sâfî kendi yolun söyler
İlm-i hikmet dilin söyler
Âh kocalık vâh kocalık
Bu eser Ah Kocalık Vah Kocalık ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
