Dostum destinden olan let bana devlet yeter Darb-ı serdeste başımda efser-i ‘izzet yeter Bir levendem ben yaraşmaz bana dîbâ vü harîr Dem-be-dem kâna boyanmaķ cismime ĥil’at yeter Bûstân-ı kûy-i dilberde yediğim taşlar
Vâr ise fi’l-cümle zevkim mîve-i cennet yeter Dostum cismimde her bir zahm-ı pür-hûnun senin Bezm-i gamda gönlüme bir sâgar-ı ‘işret yeter Hayretî-i vâlih ü hayrâna dest-i dostdan
Gâh geh doyunca let yemek zihî ni’met yeter
Bu eser Dostum Destinden Olan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
