Yâ şefî’al-müznibîn yâ rahmete’l-lil-‘âlemîn Katre-i nûrundan olmuş halk-ı eflâk u zemîn Nice etsin vasf-ı zâtın böyle bir ‘abd-i kemîn Oldu hakkında senin nâzil çü Tâhâ vü Yâsîn Hâk-rûb-i âsitânın şehper-i Rûhü’l-emîn
Kim senin gibi eder işâretle şakk-ı kamer Kimler içün nutka gelmiş nâfe vü şâh-ı şecer Doğru vasf etmiş seni ol pâdişâh-ı mu’teber Hüsnün idrâkinden âciz çeşm-i erbâb-ı nazar Kâsır olmuşdur kemâlâtında ‘akl-ı hurde-bîn
Ey hûş ol mi’râc kim ‘âlem kamu bî-hûş idi ‘Âlem-i ‘ulvî seninçün halka hep dergûş idi Eyledi na’lin ziyâret her ne kim mefrûş idi Okudun levh-i ezelde her ne ki menkûş idi Oldu zâhir sana ‘ilm-i evvelîn ü âhirîn
Hayli ihsânlar olundu sâyesinde millete Hayr-ı ümmet hil’atiyle mazhar oldu ni’mete Cümle ‘âlem düşmüş iken türlü türlü mihnete Rûz-i mahşerde nidâ cennetden ere ümmete Hâzihî cennâtü ‘adnin fedhulûhâ hâlidîn
Kendi ‘amelimle etmem yâ şefî’ mefharet Bâr-ı ‘ısyân ile kat’ olmaz tarîk-i âhiret Es’ad-ı âvâre olsun şâhidim bî-ma’zeret Evvel âhir bu Muhibbî senden umar mağfiret İki ‘âlemde çü sensin rahmete’l-lil’âlemîn
Bu eser Ya Şefial Müznibin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
