Gönül nûr-i cemâlinden habîbim bir zıyâ ister Gözüm hâk-i rehinden ey tabîbim tûtiyâ ister
Safâ-yı sîneme zulmet veren jeng-i günâhımdır Amân ey kân-ı ihsân zulmet-i kalbim cilâ ister
Yetiş imdâda ey şâh-ı risâlet rûz-i mahşerde Ki derd-i bî-devâ-yı ma’siyet senden şifâ ister
Ne âb-ı dîdeden râhat ne âh-ı sîneden imdâd Benim bâr-ı günâhım lutf-i şâh-i enbiyâ ister
Sarıldım dâmen-i ihsânına ey şâfi’-i ümmet Dahîlek yâ Muhammed hasta cânım bir devâ ister
Gül-i ruhsârına meftûn olanlar şübhesiz sensiz Ne mülk ü mâl ü câh ister ne de zevk u safâ ister
N’ola bir kerre şâd olsun cemâl-i bâ-kemâlinle Ki kemter bendeniz Es’ad sana olmak fedâ ister
