Eylemez Mecnun Gibi

Eylemez Mecnûn gibi Leylâ’yı hülyâ gönlümüz Ol Züleyhâ-yı zamâne düşdü şeydâ gönlümüz

Yûsuf-ı hüsnünle sermest olduğum günden beri Oldu bir Mısr-ı muhabbet seng-i hârâ gönlümüz

Dâne-i hâlin metâf-ı ehl-i ‘aşk olmuş gibi Eylemiş her kûşesinde nakş u imlâ gönlümüz

Çehre-i gül-pâşin itdikçe tahayyül sînede Şimdi olmuş ‘âdetâ bir bâğ-i rânâ gönlümüz

Mushaf-i hâl ü hattından feyz-yâb olmak içün Eylemiş tertîb-i sugrâ ile kübrâ gönlümüz

İtme vâ’iz nâr-i dûzehden hikâyet dinlemem Olduğıyçün mazhar-ı esrâr-ı esmâ gönlümüz

Mest-i câm-ı bezm-i vahdet germ-ser Es’ad gibi Zümre-i rindâne girmiş bâde-peymâ gönlümüz