Plevne Marşı

Tuna Nehri akmam diyor,
Etrafımı yıkmam diyor,
Ünü büyük Osman Paşa,
Plevne’den çıkmam diyor.
Tuna nehri akar gider Etrafını yıkar gider Şanlı Gazi Osman Paşa Moskofları kırar gider Olur mu beyler olur mu Evlât babayı vurur mu Padişahın zalimleri Bu dünya size kalır mı Ruslar Tuna’yı atladı Karakolları yokladı Osman Paşa’nın kolunda Beş bin top birden patladı Kılıcımı vurdum taşa Taş yarıldı baştan başa Ünü büyük Osman Paşa Askerinle binler yaşa Plevne’nin ardı bayır Bizlerde kalmadı hayır Yok olası Damat Paşa Yaktı bizi cayır cayır İstanbul’dan tel geliyor Kadir Mevlâm dil veriyor Padişah da pencereden Baka baka can veriyor Kapandı Plevne’nin yolu Düşman sardı sağı solu Askerim çok cephanem yok Yetiş Süleyman Paşa kolu İstanbul’dan gelir kadı Kalmadı dünyanın tadı Şaşkın oldu zalim Kadı Deli oldu deli kadı İstanbul’un hanımları Sedeftendir nalınları Kör olası kâfir Moskof Öksüz koydun yavrıları Kara kazan coştu derler
Dalga dalga aştı derler
Osman Paşa’nın askeri Gece burdan geçti derler
Plevne’den toplar atıldı İslâm Bulgar’a katıldı Haberin olsun Sultan Hamit Urum-elleri satıldı Tuna’ya köprü kuruldu Askerin boynu vuruldu Ağlaşın asker,
ağlaşalım Osman Paşamız vuruldu İstanbul’un hanımları Serbest gezer zalimleri Kör olası Moskof’un Bitmez bilmez zulümler
Tuna üstü esmez oldu Kılıcımız kesmez oldu Kör olasın
Murat paşa Cephanemiz yetmez oldu Karadeniz dalgalandı,
Orta yeri halkalandı,
Kör olası Damat Paşa,
Moskof ile ne laflaştı Kaleden toplar atılır Moskof İslâm’a katılır Osman Paşa’nın elinden Beş bin top birden atılır Kahpe Moskof kesti yolu Almak ister İstanbul’u Plevne bir toprak kala Düşman sarmış sağı solu Bakın hele Balkanlara Boyanmış hep al kanlara Benziyor Türk askeri Ateş saçan volkanlara Türk’e pusu kurdu Moskof Bunca yiğit vurdu Moskof Osman Paşa karşı durur Almak ister yurdu Moskof Ağustosta açtı cengi Görülmemiş daha dengi Tuna’ya çok kan döküldü Kıpkırmızı oldu rengi Merdivenden indirdiler
Han sarayına bindirdiler
Kalk gidelim Osman Paşa Bizi şimdi öldürürler
Kır atıma attım postu,
Çift tabanca elmas taşlı,
Gitme beyim öldürürler,
Bu vezirler her bir sözde.
Taş tabyaya toplar patlar
Osman Paşa istihkâm yapar Süvariler
çadır çarpar Kâfir Moskof karşıdan bakar Karadeniz [hep] kopuştu Şipka Balkanı tutuştu Bakın arkadaşlar bakın Hızır mı bize yetişti Karardı kazan karası Karardı asker arası Bugün bizi öldür [ür] (ecek)ler Arkamızda süngü yar(a)sı Çadırımız mavi beyaz,
Bu sene gelmedi mi yaz? Aman kâtip haller yaman,
Beni başka deftere yaz.
Balkanları tez aşmalı Kafkasya’ya ulaşmalı Zafer için gece gündüz Rabbimize yalvarmalı Eğildim bir su içmeye Atıma yollar biçmeye Karşıdan
Ruslar göründü Utandım geri kaçmaya Arabalar gelir geçer Camları açar pencere Osman Paşa’nın askeri Sokak sokak yalım geçer Karadeniz kararın yok Gonce gülün timarın yok Seni Moskof güle ürsün Senin halden haberin yok Çadırımın ipi yerde Üstümüzde yeşil perde Urun evlatların urun Umudumuz yok geride