Ne Hoş Bir Sefadır

Ne hoş bir sefâdır bu safâ-yı aşk! Ne zevkli belâdır bu belâ-yı aşk! Giriftâr olmayan bu aşkı bilmez
Ne tatlı cefâdır bu cefâ-yı aşk! Ta’rifle bilinmez aşkın safâsı Âşıka safadır cevr u cefâsı Bu derdin kimsede yoktur devâsı Bir başka devâdır bu devâ-yı aşk Bu aşkın meyini içenler bilir,
Muhabbet iline göçenler bilir Bu nehri yüzüp de geçenler bilir Bir başka deryâdır bu deryâ-yı aşk Ne bahtı karadır aşksız gönüller! Akıllı değildir,
bunlar deliler
Bu aşka tutuşmuş nice veliler
Mevlayı severler evliyâ-yı aşk Aşk ehli olmayan olamaz veli Âşıka demesin hiç kimse deli Görünür âşıka Hakk’ın cemâli Her neye bakarsa mübtelâ-yı aşk! Arif-i billahtır âşık olanlar
Hep derdi Mevlâ’dır aşka yananlar
Vasıl-ı billahtır Hakkı bulanlar
Ne büyük velidir ulemâ-yı aşk Aşıkın bu aşkı ta ezeldendir
Bu lütf-û Hûda-yı lemyezeldendir
Ne altun,
ne gümüş,
ne güzeldendir
İlâhi sevdadır bu sevdâ-yı aşk Nazlı der bu aşkı tatmayan bilmez
Bu tadı lezzeti almayan bilmez
Bu nâr-ı firkate yanmayan bilmez
Bir başka devadır bu deva-yı aşk