Bir Özge Sürgünüm

Bir özge sürgünüm yüreğimle ben Atıyor boşluğa topraklar beni Çaldılar göğümden yıldızlarımı Işıtmaz iğreti lambalar beni Eski bir şarkıdır dudaklarımda Kim duyar kim dinler kim anlar beni Kirlettiler kalbimde çiçekleri Eğlemiyor gayri bin bahar beni Ey sevgili susuzluğum sendedir
Kandırmaz bulanık bu sular beni Seni över sana tutsak sözlerim Kim duyar kim dinler kim anlar beni

Götürür kalbinin sahillerine İçimde kabaran dalgalar beni Sensiz ve seninle geçen günlerim Bir ince hüzünle karşılar beni Ne yapsam kaçamam senin ülkenden Ellerin kıskıvrak yakalar beni İter ortasına bir yeni derdin Ümitle tuttuğum her kenar beni Ve aşka açılan uçsuz gözlerin Beni ayna ayna tutuklar beni Bırakmıyor beni bu rüzgâr beni Eğer seviyorsan gel kurtar beni

İşte geldim dualarla kapına Gitmem gayrı kovsan bile yâr beni Bir gül sağnağıyla düştüm izine Tutamaz bu çürük kapılar beni Işık ellerini uzat kalbime Sevgiyle kuşatıp aşkla sar beni Kaçtı uykularım gecelerine Bir yeni sabaha uyandır beni Yağmur beni rüzgar beni kar beni Üşütmüyor aşkın varken yâr beni Param-parça aşka ayna yüreğim Ey yâr bir nazar et gel onar beni