Ey Nübüvvet Tahtının Şahı Habibi Kibriya

Ey nübüvvet tahtının şâhı Habîb-i Kibriyâ V’ey risâlet evcinin mâhı Habîb-i Kibriyâ Cilvegâhın kurb-i “ev ednâ” makâmın “lâ mekân” “Kâbe kavseyn”in şehinşâhı Habîb-i Kibriyâ Bezm-i “ev-ednâ”ya vardı hil’at-i “levlâk” ile Giydi tâc-ı “lî-maallah”ı Habîb-i Kibriyâ Da’vet-i Hakk erişüp halvet-serây-ı vahdete Baş gözüyle gördü Allah’ı Habîb-i Kibriyâ Erdi zât-ı Hakk’a hâil olmadı yüz bin hicâb Kat’ edüp bir demde ol râhı Habîb-i Kibriyâ Cürmü çok ammâ Zekâî şübhesiz mağfûr olur Dilerse Hakk’dan o gümrâhı Habîb-i Kibriyâ