Te’âlallâh yâ Hannân ki zâtına zevâl olmaz Yüce Sultân yâ Mennân nüzûle intikâl olmaz Zehî Sultân-ı a’lâsın ‘inâyet ıssı Mevlâ’sın Hem evlâlardan evlâsın ki künhüne hayâl olmaz Zehî evvelsin ey Hâdî viresin cümle murâdı Senindir kaygu vü şâdî ana bir gayri hâl olmaz Ki sensin
Vâhid ü Kahhâr bizi eyle sana sen yâr Ne önün var ne sonun var ne sağ u ne şimâl olmaz Sanî’ullah-ı a’lemsin rahîmullâh-ı erhamsin
Kerîmullâh-ı ekremsin kemâline misâl olmaz Celâlin kibriyâsından eğer keşf eylesen envâr Kamu ‘âlem ola fânî ki ceng ü cim ü dâl olmaz Olursa vakt-ı ma’allah meğer ire Habîbullah Pes andan gayrı ‘abdullâh melek cin perr ü bâl olmaz Kelâmındır senin yâ Hû ki lâ ilâhe illâ Hû Okur zâkirlerin Hû Hû çü senden infisâl olmaz Buyurdun çün atî’ullah yaratdın her şeyi lillah Diyeler tâ ki zikrullah yeğ andan min fi’âl olmaz Eger insân eger hayvân her eşyâ emrine fermân Ki senden gayrıdan ey cân kamu halka zevâl olmaz Delîlim âyet-i Kur`ân ki sübhânellezî burhân Ki lâ-ezmân ve lâ-imkân veyâhûd mülk ü mâl olmaz Münezzehsin tasavvurdan ve fi’l-cümle bilinmekden ‘Akıllar mât u sergerdân bilinmek ihtimâl olmaz Celîl ü zü’l-celâlsın hem Cemîl ü zü’l-cemâlsin hem ‘Azîm ü bî-misâlsin hem çü zâtına misâl olmaz Seni söyler kamu diller uçan kuşlar esen yeller
Cemâlin bâğına güller müzeyyen ak u âl olmaz Kime kim irdi bir zerre dîdârın zevkinin derdi Dü ‘âlemde ana emsâl nebât u kand u bal olmaz Kanı şol derd ile yanan kim oldur ‘aşk ile kanan Visâlin gibi ey cânân ki bir dahi visâl olmaz Kime kim ‘aşkın odundan kığılcım irdi bir zerre Ne meyl-i bâkî ne fânî ne gussa hırka şâl olmaz Hayâlin derdinin zevkin kime keşf eylesen bir kez Ki devlet tâli’i böyle mübârek kutlu fâl olmaz Açıla vahdetî güller
şakıya mürg ü bülbüller
Niçe şerh eyleye diller kim anda kıyl u kâl olmaz Şu kim ‘aşkın ile hayrân bulupdur kâmil-i imân Yolunda kim ki virdi cân ana hadd ü suâl olmaz Şu kim zikrini derd ile getirdi ‘aşk ile dile Ana Şeytân ne kâr kıla pes ana mekr ü âl olmaz Bilirsin kim hatâmız çok ‘inâyet eylegil ey Hakk Çü sensin fâ’il-i mutlak ki hergiz gayrı hâl olmaz Cân alup cân viren sensin getürüp gideren sensin
Bu devrânı süren sensin sana bahs-i cidâl olmaz Çü sensin
Hâdî-i burhân kerem kıl lutf ile ihsân Ki senden gayrı yâ Deyyân ve lâ mennü zü’l-mâl olmaz Egerçi karadır yüzüm velâkin doğrudur özüm Sana yalvarmağa bir dem kanı tâkat mecâl olmaz Eğer fazl-ı ‘inâyâtın olursa derdime dermân Ne gam gussa bana gayrı işimde hiç melâl olmaz Hudâvendâ Hudâvendâ hemân fazlın ola cânda Kim zîrâ Ümmî Sinân’da havâss-ı hâssı hâl olmaz Ümmi Sinan
Bu eser Tealallah Ya Hannan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
