Aşıkam Kevnü Mekanın

‘Âşıkam kevn ü mekânın nakşına dil vermezem Sâdıkam rûy-ı zemînin bendine bil vermezem “Küntü kenz”in sırrına çün mahrem oldu cânımız Zât-ı Hakk’dan gayrıya meyl-i mukâbil vermezem Dü cihânın mihnetinden gam yemezem yek nefes Dem-be-dem zikrim “Hû”dur gayrıya gönül vermezem Varlığım aldı benim yokluk ki bir var eyledi Yokluğu yok vâra erdim vâra ma’zûl vermezem Vâridâtın pertevidir dilimin şerh etdiği Söylerem sözüm ‘ayân araya müşkil vermezem ‘Aşk ile dîzâr içün olmak fenâ fahrım-durur Zühd ile gılmân içün ma’mûre gönül vermezem İblîs-i la’în ider iğvâ diler bula zafer Tevhîdim siper olupdur düşmana yol vermezem Ol hakîkat bülbülüne di’n beri gelsin beri Dost bâğına bâğbânem gayrıya ben gül vermezem Der Sinân Ümmî okudum zikr-i kalbîden sebak ‘İlm-i esrârdır sözüm kâl ehline hâl vermezem Ümmi Sinan