Yanmağa ‘aşk oduna külhânı gözler cânımız Bûy-ı vuslat bulmağa gülhânı gözler cânımız Bî-nişândan gelmişiz biz lâ-mekân ehlindeniz Gitmeğe ‘azm eyleyüp yol-hânı gözler cânımız Dediler
çün kim fenâdır tâlibin sermâyesi Anun içün her nefes selhânı gözler cânımız ‘Aşka uyup dü cihândan el çeküp girdi yola Hükmü fâş kendi nihân ol Hân’ı gözler cânımız Dinleyüp gayrı sadâdan bulmamışdır zevkini Tâ ezel Hakk’dan gelen elhânı gözler cânımız Hakk buyurdu şânına çün kim “alâ hulukın ‘azîm” Pâyına yüz sürmeğe şol Hân’ı gözler cânımuz Der Sinân Ümmî hakâyıkdır bize mülk-i bekâ Kulluğa geldik velî kul Hân’ı gözler cânımız Ümmi Sinan
Bu eser Yanmağa Aşk Oduna ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
