İlâhî kanı ‘âlemde göre zâtın bir açık göz İlâhî kanı âdemde nazarında dura ak yüz Zîhî sultân-ı merdâne getirdi halkı meydâne Sana tesbîh eder eşyâ eğer dilli eğer dilsiz İlâhî ağladım güldüm kimem ben kendimi bildim Ki dergâh-ı ‘azîminde ki bir zerrece ben bir toz İşim yanlış gözüm bağlı dilim boş yüreğim dağlı Bu ef’âl-i kabâyihle ağardı saç karardı yüz İlâhî rahmetin hergiz ki eksilmeye bir zerre Kılarsan fazlını ihsân iki ‘âlemlere düpdüz Kanı başda şu devlet kim urula kisveti ‘aşkın Kanı cânda şu ‘izzet kim ola derdin gece gündüz Kanı ben miskîne senden erişe derdime dermân Kanı ben za’îfe bir dem ereydi bir nazar ansız Şerîkin yok nazîrin yok velâkin halka fazlın çok Hisâbı haddi hergiz yok sayılmaz nitekim yıldız Hemîşe sen edüp ihsân velî biz ederiz ‘ısyân Hatâmız mahv edüp bizden olaydın sen de bir hôşnûz Kerem eyle Hudâvendâ hatâ bahrından al bizi Nitekim acı deryâdan alırlar ni’mete pâk tuz Derim kim yarıcım Allah şefâ’atcim Resûlullah Ki burhânım veliyyullah budur bendeki bir hak söz Kapına gelmişem açam ganî dergâha muhtâcem Nitekim şâh kapusunda boyuncuklar eğer öksüz Senin kapunda kul çokdur hisâbı hadden artukdır
Velâkin bir dahi yokdur Sinân Ümmî gibi yüzsüz Ümmi Sinan
Bu eser İlahi Kanı Alemde Göre ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
