Sen cânı koyup ‘âşık-ı envâr olursan gel beri ‘Âr ile görmezsin
Hakk’ı bî-‘âr olursan gel beri Her kim ki ister yârını bıraksın elden vârını Dikdim erenler dârını ber-dâr olursan gel beri Zerk u riyâ zühd ü hevâ kılmaz seni yâre revâ Yeğdir dü çeşmi yaş olup dildâr olursan gel beri Hakk kendini sevenlerin gayrıyı sevmez sevdiğin Cânı cihânı terk edüp deyyâr olursan gel beri Her kim belî derse bize bil kim anın dellâlıyam ‘Aşk ehline hem-râz olup bâzâr olursan gel beri ‘İlm-i hikmetin zerresi vârisliği geldi bize Derd ehlinin Lokmân’ıyam tîmâr olursan gel beri Meydân-ı ‘aşkın meyinin kâr-hânesidir kurduğum ‘Aşkın şarâbından içüp hammâr olursan gel beri Dost bâğının mi’mârıyam vîrâne dildir yapdığım Geçüp hâristân mülkini gülzâr olursan gel beri Cân mülkini yakmayanın mertebesidir mâsivâ Yakup bu ‘aşk odu ile pür-nâr olursan gel beri Cânın seven ermeyiser ol cânânın vuslatına Sen dahi tatlı cânına ağyâr olursas gel beri Nakş-ı hayâlin bâğına bend olma ki merdân isen Terk-i cihân u cübbe vü destâr olursan gel beri Sanma ki Dost bayrâmına kurbân ederler her cânı Dost’a yarar cânın olup serdâr olursan gel beri Ümmî Sinân verdi cânı kabûl etmediler anı Derler ki yan dünü günü sen yâr olursan gel beri Ümmi Sinan
Bu eser Sen Canı Koyup ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
