Gel Temaşa Kıl Ne Söyler

Gel temâşâ kıl ne söyler ‘âşık-ı dîvâneler Cür’a-i Seb’u’l-mesânî’den içen mestâneler Mâsivâ renginden aslâ komamış nâm ü nişân Vahdetin deryâsına gavvâs olan şâhâneler On sekiz bin ‘âlemi terk eylemiş önden sona Cümle ‘ilmin ma’nâsı bahrındaki dürdâneler Küllî varlık mahv olıcak gayrı kalmaz arada “Küntü kenz”e mazhar olur sâdık-ı merdâneler İşiden “innî enallah”dan hitâbı dem-be-dem Sem’ine girmez anın hiç gayrıdan efsâneler Gizli râzı gün gibi fâş eyler ol bî-ihtiyâr Gün gibi günden ‘ayân olup gelen hum-hâneler Mahrem-i zât-ı ilâhîsin bugün hakka’l-yakîn Ey Sinân Ümmî ne bilsin sırrını bîgâneler Ümmi Sinan