Gel bu ‘ilm-i kâle kalma bâkî kalmaz ol sana Kisb ü kârın olmayınca çâre kılmaz ol sana Fânî dil tesbîhi koya hâlet-i nez’inde bil Hem gerekdir ol zamânda bir derûnî dil sana Kendi zu’m-i ‘ilmi ile menzile irmez kişi Var ara bir kâmil er kim salıvere yol sana Fıkh ferâiz ‘ilm-i ‘âmmdır ‘âmm ile hâss olma kim Hâsılın harca vefâ kılmaz akçe vü hem pul sana Bir ‘amel kıl kim bu gün görmeyesin yevmü’l-hisâb Yoksa yarın yarı kılmaz
ölür isen bil sana Meskenet bâbında başın top idüp atmak gerek Kim ki buğz u gıybet ü herze kılarsa gel sana Kibr ile ‘âr ider isen ‘âciz-i bî-çâresin Ger tutalum cümle ‘âlem bende vü hep kul sana Anlama el sunduğundan girmeyiser eline Sanmadığından gelir kısmet tevekkül kılsana ‘Âkil isen evliyânın katârından kalma kim Hey neler kıla harâmî kârbândan kalsana Kanı şol kim kâmil-i dânâ sanırdı kendini Ger sorarlarsa ne kıldın geçdi bunca yıl sana ‘Ucb idüp ‘âriflere baş eğmeğe ‘âr eyleme ‘Âkil isen işbu sözler az değildir al sana Hey ölü müsün uyur musun uyan aç gözünü Gâfil olma gâfil olma gör ne söyler dil sana Ey Sinân Ümmî bu pendi ger kılarsan kendine ‘Âlem-i vahdet ilinden güliserdir gül sana Ümmi Sinan
Bu eser Gel Bu İlmi Kale Kalma ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
