Ey gönül bak kâinâta gör cihânın hâlini Âhir olmuşdur zamânın va’desi gözle bunu Zîrâ çok türlü ‘alâmetler belirdi yer yerin Meşrik u mağrib arası giydi cehlin zulmunü Fakîrin hâlin sorarsan pür-şikâyet Tanrı’dan Hırs-ı nefsin iğvâsıyla şeytân almış sabrını Hubb-i dünyâ balçığıyla yapdı hayrın kapusun Şaplamışdır hırs u gaflet ağniyânın gönlünü ‘Âlimin ‘ilmin sorarsan şöyledir bahsi müdâm Ebced öğrense bir oğlan satmak ister ‘ilmini Hırs-ı dünyânın elinden bak mürîdin cengine Açmak isterler meşâyih perdesinden sırrını Pîrlerin gönlünde yokdur hergiz ölüm korkusu Sanki şol hûb zamândır gözler isen kavlini Ne hâtunlarda hayâ var ne kız oğlanda edeb Ne yiğitlerde kemâlât var göreler fi’lini Mescidin kapularına yapdı evler ‘ankebût Çün cemâ’at yok imâmın te’sir etmezdir
ünü Pâdişâhlar dürdü ‘adlin defterin yakdı oda Saçdılar beğler hâkimler halka zulmün odunu Zulm ü gafletden cihân uş tutuşup par par yanar Gussasından kimse bilmez kimsenin ahvâlini ‘Ârif olan bildi İblîs çerisinin cengini Her kişinin üstüne kıldı havâle cehlini Fâ’il-i mutlakdır ol Hakk kün fe kân emrindedir
Her ne isterse kılar ol kimse yığmaz hükmünü Lutf anındır kahr anındır derd anın dermân anın Lutf içün kıldı havâle kullarına kahrını Ey Sinân Ümmî nazar kıl olma tevhîdden cüdâ Pâdişâhlar pâdişâhı yeğ bilir ef’âlini Ümmi Sinan
Bu eser Ey Gönül Bak Kainata ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
