Ey gönül bîgânesin sen senden oldun bî-haber Uş yalınız kalasın kârbândan oldun bî-haber Bu cihânın nakşına çün sen seni kıldın fedâ ‘Âlem-i asliyyede Rahmân’dan oldun bî-haber Dem-be-dem nefsin dîvine bende vü bî-çâresin Gör sana mihmân olan Sultân’dan oldun bî-haber Sen meğer ‘ömrünü yellere verüp kıldın hebâ Hakk yoluna zikr ile dur andan oldun bî-haber Nice serhôş eyledi gör seni İblîs sücüsü ‘Aşk şarâbın nûş iden hayrândan oldun bî-haber Mihnet ile bu fenâda cânına kıldın cefâ Dost iline sırr ile seyrândan oldun bî-haber Başını bend eyledin bir ahıra hayvân gibi Bülbülün gülzârdaki zevkinden oldun bî-haber Sen bu nefsin zulmetinden kaldın uş hôr u zelîl Ey dirîgâ derdine dermândan oldun bî-haber Hey utanmaz nice bir gafletdesin bir dem uyan Hakk Te’âlâ emrine fermândan oldun bî-haber İstemedin rûz u leylî derdinin dermânını Fırsatın elde iken Lokmân’dan oldun bî-haber Uydun irşâdına nefsin sen meğer hannâs ile ‘Âleme rahmet kılan Rahmân’dan oldun bî-haber Bu Sinân Ümmî za’îfin âh edüp ağladığı Şol sana yol gösteren burhândan oldun bî-haber Ümmi Sinan
Bu eser Ey Gönül Biganesin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
