Aşıkın Bir Çaresi Var

‘Âşıkın bir çâresi var zâr u giryândır yanar Yâr elinden yâresi var yüreği kândır yanar Dudağı çat çat yarılup sararup benizleri Dışı fânî cânı bâkî dosta mihmândır yanar Mâsivâ sevdâsına baş eğmeyen merdâneler Dostu derdiyle hemîşe kâmil insândır yanar Tâlibin yokdur karârı zâhidin ferdâsına Vuslat-ı dîdâra karşu cânı kurbândır yanar Gelmesin din zâhide ‘aşk ehlinin yağmasına Döymez ‘aklı ehl-i derdin derûnu külhândır yanar N’ola anın yoluna cümle ‘âlem olsa fedâ Mustafâ’nın ‘aşkına çün baş ile cândır yanar Yanmağa yokdur liyâkat sende çün kim urma lâf Görücek pervâne şem’i âyin erkândır yanar ‘Âr u nâmus döymez anın zâtının envârına Çün başa sevdâsı geldi âd ile sândır yanar ‘Aşk odunun vasfını bizden soran alsın haber Kılsa germiyyet kemâli iki cihândır yanar ‘Âşıkın cânı yârin pervânesidir bî-gümân Yandığınca yanmak ister sad hezârândır yanar Dil ne söylerdi Hudâ’nın nutku olmasa ‘aceb ‘Aşk odunun gör kemâlin adı ‘irfândır yanar Bülbül erincek gülün envârına durmaz dili Dâimâ gülzâra karşu zâr u efgândır yanar Yâre karşu yandı bağrım derd ile kaynar ciğer Dışına bakan ne bilsin
Ümmî Sinân’dır yanar Ümmi Sinan