Gel beru ey ma’nâ bahrından kılan mevc ile cûş Nicedir hâli cihânın bir tefekkür eyle hôş Gel beru ey ‘âleme tâk edüben göğsün geren Bir nazar kıl kâinâta ‘ibret ehliyle buluş Kimlere kalmışdır evvel yâ kalısardır kime Kimlerin taht-ı sarâylarında ötmez baykuş Kimleri handân edüp ağlatmamışdır ‘âkıbet Ya kimi hayrân edüben kılmadı sırrını hôş Var mıdır bir şey ana kim olmaya mahv u fenâ İllâ Tanrı olusar anındır bâkî duruş Var mıdır bir şey ana kim olmaya hîç ibtidâ İbtidâ olan bulusar intihâ savtını gûş Duymadın mı Âdem’i evvel nice zâr eyledi Senden önden göçdü ammâ cevr ile kondu konuş Duymadın mı enbiyânın her birinden bir haber Şerh edüp şerrâhlar ahvâlin nice hatlar komuş Kim durur bu ejderhânın ağzına başı gide Kurtulup bula necâtı zehrini kılmaya nûş Kim durur bu sihrbâzın uğruna uğrar yolu Sağ selâmet gide bundan mekrine olmaya tuş Kankı kimsedir bu tarrâz ile oynar aldanup Etmeye mağbûn u mahrûm kılmaya avcunu boş Kankı erdir merd oluban kalbi şehrin saklaya Etmeye bunun kemâlinden hayâlinden nukûş Ey Sinân Ümmî bunun fitnelerinden kim halâs Buldusa var tapusunda ol seni sen ana koş Ümmi Sinan
Bu eser Gel Beru Ey Mana Bahrından Kılan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
