Yere Göğe Arşa Kürse Sığmayan

Yere göğe ‘arşa kürse sığmayan Sultân menem Cümle ‘âlemden münezzeh zâtı ol Sübhân menem San’atımın zerresinden cümle ‘âlem oldu vâr Hikmet ile külli şeyi vâr eden ol Hân menem Her kime sevsem sevilsem derde kıldım mübtelâ Enbiyâlar evliyâlar sırrına mihmân menem Künh-i zâtım varlığından kimseler vermez nişân Bahr-ı mutlak lâ-te’ayyün haddi yok ‘ummân menem Pâdişâh-ı lâ-yezâlem kimse bilmez sırrımı Çarh urup ‘âlemlere devr etdiren devrân menem Muştuladum ben size zâtım sıfâtım vasfını “Kul hüvallâhü ehad”dır okunan Kur`ân menem Zâtım “Allahu Ehad”dır vasfım “Allahü’s-Samed” Cins ü mislim yokdur ön son yalınız Deyyân menem Gizli değil gün gibi âşikâreyem ‘âriflere Münkirin gönlün perîşân eyleyen pinhân menem ‘Âsîler ‘ısyân edüp ben dembedem ihsân edüp Rahm edüp kullarımı ‘afv eyleyen Gufrân menem Ey Sinân Ümmî benim cevr ü cefâmdan gam yeme Aç gözün kaldır hicâbı derdlere dermân menem Ümmi Sinan