Bir Havar Eyleyin

Bir havâr eyleyin ilden illere Gönül ravzasından civânım gitdi Bir âteş-i cânsûz düşdü dillere La‘l ü mercân ebrû-kemânım gitdi

Gülistân-ı dilden güller döküldü Yâr yolunda yandım kaddim büküldü Sahrâ-yı sîneme âteş ekildi Güneş-veş server-i hûbânım gitdi

Meyân-ı kāmetde zerrîn kemeri Güzeller içinde kudret kameri Bahr-i meârifde hikmet güheri Şeb-i vuslat mâh-i tâbânım gitdi

Gitdi o yâr ile ülfetin çâğı Gülbe-i vuslatın söndü çerâğı Âteş almış gönül yokdur durâğı Taht-ı dilden mîr-i dîvânım gitdi

Yıkıldı eflâkin gönül kubbesi Yıkıldı kalmadı zerre habbesi Âteş düşdü yandı felek cübbesi Seâdet bahş eder zemânım gitdi

Dağlasun dilleri dâğ-ı derûnum Derûnumda yanar nâr-ı füzûnum Şîr-i kahrın pençesinde zebûnum Vâveylâdır dâru’l-emânım gitdi

Gülşen serâları düşman bürüdü Kılınçlar kırıldı kollar çürüdü Erler yüreğinde yağlar eridi Derdim azdı elden dermânım gitdi

Lutfiya sen kesme ümîd Hudâ’dan Ayırma gönlünü nûr-i hüdâ’dan “Lâ taknetû” gelür yine sadâdan Sen zannetme rahm-i Rahmân’ım gitdi Alvarlı Efe Muhammed Lütfi Hazretleri