Ah Kim Valih Men

Âh kim vâlîh men serv-i hırâmândan cüda Gözlerim giryândur ol gül-bergi handandan cüda Binevâdur cân dağı ol hur-ı rıdvândan cüda,
Ne nevâ-sâz eylegey bülbül gülistandan cüda,
Eylemez tuti tekellüm şekkeristândan cüda

Vah,
nice aşk odu cismimde sömekni örtegey,
Gönle kim ceybine od salgay,
etekni örtegey,
Tilbelik ahım semâdan tâ semekni örtegey,
Ol kuyaş hecride,
korkarmen,
felekni örtegey,
Her şerare kim olur bu odluk efgândan cüda.


Vah ki,
bağrım dökti gözler yolıdan pergâle köp,
Göz hem ol gül hecridin yağdırdı gülgûn jale köp,
Za’f etipmen kanlık eskim bes ki dökti lâle köp,
Deme hicranımda çekmeysen figân ü nâle köp Cism eyler mi figân bolgan nefes candan cüda!?

Kılalı mahrum cân-ı vaslıdan cânân meni Telhkâm etmiş diriğlik bâdesinden cân meni Her zamânı öldürür gam zehriden hicran meni Hecr ölümden telh imiş bundan sofi,
devrân meni Eylegıl candan cüda kılgınca cânândan cüda!

Bağrıma,
ey hâr-ı hicran,
her zaman sancılmagıl,
Ey gönül,
yüz cevr itse,
göze gayrın ilmegil,
Min belâ yüzlense,
ey cân,
yârdan ayrılmagıl,
Olsa yüz mîn canım al,
ey hecr,
likin kılmagıl Yârını menden cüda yahud meni andan cüda! Ali Şir Nevai