Anca Kim Şirin

Anca kim Şîrîn ü Leylîden senin hüsnün füzûn Mende hem Ferhâd ü Mecnûndan füzûn aşk ü cünûn Gam imes çün hâk-i râhından taparmın cân ısı Gerçi mühlik gam yüki kaddimni eyleptür nigûn Zülfün allında füsûnger gözlerin her kûşeden Kûyi ol müşkîn yılan kaydına eylerler füsûn Yağdırıp nâvek bozuk gönlüm imâret eyledin Gûyiyâ pulpuş edip koydun ana her yan sütûn Leblerin hecrinde giryân gözlerimin kanları Katreî ger tamsa bir deryânı eyler la’l-gûn Vasl eyyâmıda hoş tut zerrelerni ey kuyâş Kim bu günlerni begâyet kıska eyler çerh-i dûn Başım üzre firkatin taşını görsen diyesin
Nokta zâhir eylemiş gûyâ Nevâyî üzre nûn Ali Şir Nevai