Olup şems ü kamer hayrânın ey dost Sürüp ehl-i semâ devrânın ey dost O kudsîler ki müştâk-ı cemâlin Gözedirler güzel fermânın ey dost Seni ser-defter-i ‘uşşâk edüp Hakk Dağılmış nüh-felekde şânın ey dost Kerem-kânı seni dergâh edinmiş Dolup Cibrîl ile dîvânın ey dost Sana karşu bezenmiş ‘arş-ı a’lâ Cemâlin göstere cânânın ey dost Haremgâh-ı visâle mahrem oldun Seni mihmân edüp Mennân’ın ey dost Heyûlan nûr-i Hakk’dır tâ ezelden Muhammed nâm verüp Sübhân’ın ey dost Habîb-i Kibriyâ Muhtâr-ı Mevlâ Şefâ’at şevketi meydânın ey dost Gürûh-i enbiyâya muktedâsın Kelâmullah senin burhânın ey dost Risâlet kubbesinde mâh-ı tâbân Mukarreblerde yok akrânın ey dost Muhakkak “rahmeten-li’l-‘âlemîn”sin Keremullah senin ‘ummânın ey dost Konağın “kâbe kavseyni ev ednâ” Olup rûhu’l-emîn derbânın ey dost Kıyâmetde bu ümmete ne gam var Seni râzı ede Rahmân’ın ey dost Cemâlin cîminin müştâkı Cibrîl Muhammed Lutfî’dir kurbânın ey dost
Bu eser Olup Şemsu Kamer ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
