Dün Gönül Dilbere

Dün gönül dil-bere şerh-i gam-i pinhân etti Cem’ iken gönlünü bir pâre perişân etti Yer tutam derdi gönül nâle ile kûyunda Yetmedi bir yere her nice ki efgân etti Va’de verdi ciğerim kanın içe müjgânın İntizâr ile bu hasret ciğerim kan etti Gamze tîğiyle gözün gönlümü yüz pâre kılıp Her birin bir hedef-i nâvek-i müjgân etti Kıldı mihrâba kaşın fikri fakîhi mâ’il Gör nice kâfiri ol va’z müselmân etti Göreyim çok yaşasın dîde ki merdümlük edip Gam hücûmunda beni eşk ile ummân etti Ey ecel can tama’ın kılma Fuzûlî’den kim Bir kemân-ebrûya çoktan anı kurbân etti Fuzuli