Mübeddel Kılmağa Subhi Visale

Mübeddel kılmağa subh-i visâle şâm-i hicrânı Benim âhım alıptır subh ü şâm çerh dâmânı Gözüm yaşına hem-reng olduğıyçün keşf-i râzımda Basarken bağrıma düştü gözümden bağrımın kanı Dil-i pür-hun mudur sinemde yâ ol kaşları yanın Çekilmiş nâveki cismimde kalmış kanlı peykânı Yüzün görmek temennâsındayım ammâ budur müşkil Ki dem düştükçe açtırmaz bana göz eşk tuğyânı Dedin ey Hızr benzer yâr lâ’li Âb-i Hayvân’a Bu ta’zîm ile toprakdan götürdüm Âb-i Hayvân’ı Nisâr-i hâk-i pâyın lâyıkı bir gevher isterdim Kamu gözden geçirdim katre katre eşk-i galtânı Fuzûlî’nin yeter aşkına inkâr eyle ey gerdûn Güvâh-i hâl yetmez mi sana feryâd ü efgânı Fuzuli