Her gören ayb etti âb-i dide-i giryânımı Eyledim tahkik görmüş kimse yok cânânımı Lâhza lâhza hûblar gördüm ki dil kasdındadır
Pâre pâre eyledim ben hem dil-i sûzânımı Çok yetirme göklere efgânım ey kâfir sakın İncinir nâ-geh Mesihâ işitip efgânımı Kılma her sâ’at beni rüsvâ-yi halk ey berk-i âh Eyleme rûşen şeb-i gam külbe-i ahzânımı Çıkma ey divâne bâzâr-i melâmetten deyu Muttasıl çâk-i giribânım tutar dâmânımı Hansı büttür bilmezem imânımı gâret kılan Sende îman yok ki sen aldın diyem imânımı Ey Fuzûlî câne yetmişti gönülden şükr kim Bağladım bir dil-bere kurtardım andan cânımı Fuzuli
Bu eser Her Gören Ayb Etti ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.