Uyup âhûya düştü müşg Mecnûn tek peyâbâne N’ola çeksen anı zencir-i zülf-i anber-efşâne Çeker kâfir gözün her dem ciğerden gamze peykânım Ne güçtür bu ne verdi alabilmez bir müselmâne Belâ nâvekleri sancılmasın mı göğsüme her dem Dolaşır şâne tek her lâhza ol zülf-i perîşâne Sadâ-yi nâvekin çıktıkça can hurrem olur gûyâ Bu zindân-i belâdan çıkmağa ruhsat verir câne Boyanıp kana olmuş pâre pâre güller a’zâsı Meger hancer çekip sen serv tek çıktın gülistâne Melâmet oduna yandın Fuzûlî çık bu âlemden Terahhum kıl revâ görme ki âlem oduna yane Fuzuli
Bu eser Uyup Ahuya Düştü ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
