Nihâl-i derdir
Mecnûn yer etmiş sâyesin âhû Başında kuş yuvası börk ayağında selâsil su Bana Zâl-i felek çektirdi ol mûy-miyan cevrin Görün bir târ-i mûyu nice ejder etmiş ol câdû Olur meyl-i dil efzûn âsitânın taşına her dem Egerçi resmdir yastıktan ikrâh eylemek sayru Terahhum kıl bükülmüş kaddimevehm eyle âhımdan
Sakın çıkmaya nâ-geh yaydan ol ok ey kemân-ebrû Nedir dedim ruh-i sâfında aks-i merdüm-i çeşmim Dedi gelmiş gemiyle Rûm’a derya kat’edip Hindû Kaşın yayı firâkından hadengin kimi inceldim Nice bir çektirir aşkın bana zulmün ne gücdür bu Fuzûlî ayrı düştük yârdan sabr etmeğe yer yok Düşüp sahrâya efân edelim sen ayru ben ayru Fuzuli
Bu eser Nihali Derdir Mecnun ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
