Görmesem her göz açanda ol gül-i ra’nâ yüzün Göz yumunca eşk-i gül-gûnum tutar dünyâ yüzün Gerçi kâfirsin sana ey büt yeter ol ecr kim Rağbetin büt-hâneden dönderdi bin tersâ yüzün Perde-i çeşmimde nakd-i cevher-i tîğin senin Mevce benzer kim tuta tahrîk ile deryâ yüzün Olma ey sahrâ-nişin gâfil değil her su serâb Mevc-i eşk-i germ-i Mecnûn’dur tutan sahrâ yüzün Yâd-i ruhsâriyle ol mâhın gözüm kan yaş döker Her gören sâ’atte hur-şîd-i cihân-ârâ yüzün Naz edip dönderme ey bî-derd yüz uşşâktan Bunca hem gösterme fakr ehline istiğnâ yüzün Ey Fuzûlî dûd-i âhım tîre eyler âlemi Görmesem bir lâhza ol mâh-i melek-sîmâ yüzün Fuzuli
Bu eser Görmesem Her Göz Açanda ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
