Ey Giyip Gülgün Demadem

Ey giyip gül-gûn dem-â-dem azm-i cevlan eyleyen Her taraf cevlan edip döndükçe yüz kan eyleyen Ey beni mahrum edip bezm-i visâlinden müdâm Gayri hân-i iltifatı üzre mihmân eyleyen Ey dem-â-dem reşk tîğiyle benim kanım döküp Mey içip ağyar ile seyr-i gül-sitân eyleyen Bunca kim efgânımı ey mâh işittin geceler Demedin bir gece kimdir bunca efgân eyleyen N’ola ger cem’iyyet-i hâtırdan olsam nâ-ümîd Cem olur mu hûblar zülfün perîşan eyleyen Yâr dün çekmişti katlim kasdine tîğ-i cefâ Yetmesin maksûduna yâ Rab peşîman eyleyen Aşk derdiyle olur âşık mizâcı müstakîm Düşmenimdir dostlar bu derde derman eyleyen Zâhidin ta’n ile dönderdim yüzün mihrâbdan Nice bulmaz ecr bin kâfir müselmân eyleyen Derd-i hicran nâ-tüvân etmiş Fuzûlî hasteni Yok mudur yâ Rab devâ-yi derd-i hicrân eyleyen Fuzuli