Her habâb-i eşkime bir aks salmış peykerim Şâh-i mülk-i mihnetim tutmuş cihânı leşkerim Ehl-i kadrim yanalı aşk oduna pervâne veş Sürme-i çeşm eylemişler
şem’ler hâkisterim Cismimi yaktınsa pâ-mal etme gönlümden sakın Kül-hanım eksik değil hâkisterimde ahkerim Aşk ser-gerdânıyım gögsümde bin bin dağlar
Bir sipihr-i sâ’irim sâbit cemi’i ahterim Çeşm târ-i cismime düzmüştü eşkim gevherin Âh kim çerh üzmüş ol târı dağılmış gevherim N’ola her sâ’at od üstünde durursam ûd tek Ûd-i bezm-i aşkım âteştir bisât ü bisterim Ey Fuzûlî çok melâmetten beni men etme kim Ben nihâl-i gül-şen-i derdim melâmettir berim Fuzuli
Bu eser Her Hababi Eşkime ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
